سرزمین آب!قسم نخور,به خدایت بالیده ام!در این کوی و برزن به فدایت شهید روح شهادت شدم.
شیرینی شما یک جرعه آب با ظرف قدیمی زیبا که طعم تنها یادگاری دیار قدیم آنها را میدهد.
قدم های ما,ناگاه...برترین است!
ای کاش همه مینوشیدید آب چشمه ی زیر درخت را!!...ای کاش مینوشیدید!
به گمانم امشب که شود بیشتر خنده رو تر شویم؛وقت بیداری به یادگارها بیشتر بیاندیشیم!

 

از محبت ماریه برای ویرایش این متن تشکر می کنم .

نوشته شده در جمعه شانزدهم اسفند 1387ساعت 11:15 توسط امیر| |